|
|
|
|
|
محمد آفرینندهی قرآن است. این چیزی است که اصلاحگر مشهور ایرانی عبدالکریم سروش در کتاباش «بسط تجربهی نبوی» که قرار است ترجمهاش سال آینده منتشر شود، میگوید. سروش با این دیدگاه از بسیاری از اصلاحگران تندروی مسلمان پیشتر میرود. سروش در مصاحبهاش با زمزم، چکیدهای از این آراء را بیان کرده است. وحی «الهام» است. این همان تجربهای است که شاعران و عارفان دارند؛ هر چند پیامبر این را در سطح بالاتری تجربه میکنند. کلیک کنید... کلام محمد
|
||
|
|
|
|
|
باغروب ترانه ام بانسیم سرود جنبشی گیاه ام وبریخ ترین سرزمینها می رویم فراق آموخت کوه را شدن و نرم نرمک برتن سخت زمین بوسه زدن من میراث مجنون را به خلوت گزیده ام و دزدانه چشم برافقی می بندم که می گویند نمی آید نشانی من صحراست تبعیدام کرده اند کنار درخت تشنه ی منتظر که چشم به آسمان دوخته بود و در قحطی باران ماندن را آب تفسیرمی کرد عاشق پیشه نیستم جرمم نوری ست که خدا حادثه کرد آنجا تدبیرقاموس باطل عاقلان بود جسمم راصلیبی چشمانم را نشانه ای پریشان دستانم را گناهی و نوید میلاد جسمم را خاتمه ای گنج مستانه ی درونم زبانه کشید و لهیبش تنهایی را شریک ثروتم کرد من بی تن اشتیاق آغوش توام من بی تن اشتیاق آغوش توام
|
||
|
|
|
|
|
وقتی شما می پذیرید که هدف از عشق و زندگی چیست با مبارزات و مشکلات به گونه ای مقدس و آموزنده برخورد می کنید |
||