تبليغاتX
نوادگان این زمین خاکی
 

                

                     نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران

+ نوشته شده در  جمعه 1388/06/27ساعت 13:57  توسط سعاد  | 


چشمهایم در رویای خوابیدنی عمیق جان می دهند

و به هم خسته میگویند دیدی  انچه را دیده نشد

و لمس کردی انزجار دو همقفس را

بخواب تا فراموشی دیروز و بمیر تا گمشدنی ناپیدا



+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/06/23ساعت 1:55  توسط سعاد  | 

 

شبکه جنبش راه سبز(جرس): شنیده ها ازمنابع آگاه خبری تهران حاکیست آقای خامنه ای دستور بازداشت کروبی را صادر کرده است.

اکبر هاشمی رفسنجانی در دیدار با اعضای مرکز تحقیقات استراتژیک وابسته به مجمع تشخیص مصلحت نظام که ریاست آن را حسن روحانی به عهده دارد با اشاره به جلسه خودش و آیت الله خامنه ای گفته است:  من از همه چیز کناره گیری خواهم کرد ،اجازه اقامت  نماز جمعه را هم که نمی دهند.
اوهمچنین از اینکه همه چیز در اختیار سپاه است و اوضاع توسط نظامیان سپاهی کنترل می شود اظهار نگرانی کرده است.
وی در ادامه اشاره کرده که به آیت الله خامنه ای گفته:  شما نباید دستور دستگیری مهدی کروبی را صادر می کردید.
وی در پایان دیدارش اعلام کرده با ادامه این روند، اوضاع پیچیده تر خواهد شد و پاسخی که آیت الله خامنه ای به او داده تنها سکوت بوده است

منبع :  جرس 

www.rahesabz.net

 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/06/21ساعت 1:7  توسط سعاد  | 

 

باورش  خیلی سخته که نوید مهربان در میان ما نیست .هنوز وقتی مسنجر را باز میکنم ای دی دوست داشتنی نوید منو متاثرتر می کنه...بعضی آی دی ها دوست داشتنی هستند مثل خود ادمهاش..مثل بعضی وبلاگها و برخی کامنتدانی ها...هنوز هم بر حسب علاقه و عادت بر روی ایدیش کلیک می کنم و دوباره مثل اینکه همین الان و همین لحظه خبر درگذشتش را شنیده باشم  اندوهی عمیق مرا در خود میکشد...

نوید با مبارزه کردن در تمام طول زندگی کوتاهش به  کسی اجازه نداد قبل از کوچ کردن او را تمام شده ببیند او بعد از مرگ نیز یاد و خاطره اش را برای ما گذاشت و بر تمام شدن خط باطل کشید او مثل همیشه اینجاست او مثل همیشه زنده است

                                                            

                                               تو را تا آخرین نفس دوست دارم

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/06/19ساعت 21:57  توسط سعاد  | 

 

 نتایج MRI مغز عاشقان

شور عشق، یعنی همان احساساتی كه اوایل آشنایی با یك نفر، ما را مشغول می‌كند و خواب و خوراكمان را می‌گیرد، مبنای درستی برای زندگی مشترك نیست؛ یعنی این قبیل عواطف مثل استارت ماشین عمل می‌كنند. خداوند آنها را در وجود انسان قرار داده كه آدم را به حركت درآورد. ولی ما نمی‌توانیم فقط با استارت‌زدن و باك ِ بدون بنزین حركت كنیم. شواهد زیادی هم برای اثبات این نکته وجود دارد؛ مثلاً پژوهشگری به نام آرون تعداد زیادی از افرادی را كه دچار عشق حاد و آتشین بودند زیر دستگاه FMRI كه از كاركرد مغز عكس می‌گیرد گذاشت و از آنها خواست به معشوق خود فكر كنند، یا عكس آنها را نشانشان داد.

 كاركرد مغزی این افراد نشان داد كه هنگام فكر كردن به معشوق، فقط آن قسمت‌هایی از مغز فعال می‌شود كه مربوط به «پاداش فوری» است- همان قسمت‌هایی كه اگر گرسنه باشیم و غذا بخوریم فعال می‌شود؛ یا در افراد معتاد به كوكائین، همان قسمتی كه بعد از مصرف ماده‌ی مخدر به فعالیت می‌افتد. این قسمت‌های مغز، تشكر فوری را اعلام می‌كنند و یك چیز فوری طبعاً دوام زیادی هم ندارد. در حالی كه مغز، قسمت‌های دیگری هم دارد كه مربوط به پاداش‌های طولانی‌مدت‌است.

دو پژوهشگر دیگر به اسم‌های بارتل و زیكی هم آمدند همین آزمایش را روی كسانی پیاده کردند كه عشقشان تداوم پیدا كرده بود و به اصطلاح عشق رفیقانه داشتند؛ همان نوع عشقی كه شور و هیجانش از بین رفته اما صمیمیتش مانده و با مرور زمان، بیشتر هم شده است .عكس كاركرد مغز این افراد نشان داد كه فكركردن به عشقشان قسمت‌هایی از مغز آنها را فعال می‌كند كه مربوط به «پاداش‌های بلندمدت» است- همان قسمت‌هایی كه وقتی شما به شغل مورد علاقه‌تان فكر می‌كنید یا موسیقی مورد علاقه‌تان را گوش می‌كنید، یا در لحظات آرامش مذهبی، در ذهنتان فعال می شود.

نتیجه‌ی این پژوهش‌ها نشان می‌دهد چون پاداش فوری همیشه تاییدکننده‌ی چیزهایی است كه غیرقابل اتكا هستند، عشق رمانتیك هم كه گهگاه دستمایه‌ی شعر و غزل و رمان و فیلم‌ها می‌شود و چیز قشنگی هم هست، قابل اتكا نیست. در عوض، عشق رفیقانه، قابل اعتماد و ماندگار است.

بعضی اقوام اصلاً نمی‌دانند عشق چیست.
عشق رمانتیك نه تنها كوتاه‌مدت و غیرقابل اتكاست كه حتی اصیل هم نیست. یعنی این طور نیست كه جزو سرشت و ذات انسان باشد و ابتلا به آن، از ضروریات زندگی محسوب شود. به نظر شما آیا در بین همه‌ی اقوام و ملت‌ها شور عشق وجود دارد؟ یعنی مردم ِ همه‌ی جوامع و فرهنگ‌ها عشق رمانتیك را به این مفهومی كه ما می‌شناسیم، می‌شناسند؟

دو پژوهشگر به نام‌های یانكویچ و فیشر، 166 فرهنگ و قومیت مختلف را از نظر آداب و رسوم و شعر و ادبیات و هنرشان بررسی كرده‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند كه در 147 فرهنگ، عشق رمانتیك وجود دارد؛ اما در 19 قومیت،هیچ شواهدی از این عشق در میان نیست؛ یعنی در فرهنگ، ادبیات ، شعر و هنرشان هیچ اشاره‌ای به این شور عاشقانه نشده است؛ اما در آن اقوام هم مردم تشكیل خانواده می‌دهند، به خانواده‌شان علاقه دارند و برای آنها فداكاری هم می‌كنند. یعنی آن رمانتیسیسم كه در ادبیات غربی و در ادبیات ایرانی خودمان هم می بینیم، در آن فرهنگ‌ها معنایی ندارد. پس عشق رمانتیك چیزی نیست كه بگوییم لازمه‌ی هر زندگی است؛ بلكه همان موتور محرك اولیه است. 19 قومیت از این موتور استفاده نمی‌كنند و ماشینشان بدون این استارت هم روشن می‌شوند.

در پژوهش دیگری از حدود شش هزار دختر و پسر قبل از ازدواج پرسیده‌اند كه «شما دوست دارید عشق رمانتیك مبنای ازدواجتان باشد یا‌نه؟»
90 درصد آنها جواب مثبت داده‌اند. یعنی گفته‌اند «دوست داریم این احساسات را تجربه كنیم.» اما بعد از چند سال، از همین افراد، بعد از ازدواجشان پرسیده‌اند «آیا آن رمانتیسیسم اولیه در ازدواجتان وجود داشته یا نه؟» 33 درصد مردان و 75 درصد زنان گفته‌اند در نهایت با فردی ازدواج كرده‌اند كه عاشقشان نیستند و رابطه‌ی رمانتیكی هم با او ندارند؛ یعنی حتی خود افراد هم قبول دارند كه «عشق» نه شرط كافی برای ازدواج است و نه حتی شرط لازم.

عشق نوعی بیماری است؟
برخی از پژوهشگرها روی این موضوع متمركز شده‌اند كه «آیا عشق آتشین صرف نظر از عشق نافرجام، یك بیماری است یا نه؟» و جالب است بدانید روان‌شناسان بیشترین شباهت را بین عشق و یک بیماری خاص روانی به نام وسواس اجباری مشاهده كرده‌اند. در این بیماری، افكار خاصی به ذهن هجوم می‌آورد كه فرد گریزی از آنها ندارد؛ این افكار او را مجبور به ایجاد رفتارهای خاصی می‌كند كه اگر انجام ندهد دچار تنش و اضطراب زیادی می‌شود. مثلا کسی عادت دارد هر شب 70 بار ریشش را شانه بزند و اگر 69 بار این كار را انجام بدهد درونش منقلب می‌شود و نمی‌تواند آسوده بخوابد.

عشق نه فقط در ظاهر و علایم بالینی شبیه این بیماری است، كه از نظر آزمایشگاهی هم به آن شباهت دارد. در بیماری وسواس اجباری، یك ناقل خاص در سلول‌های پلاكت خون بیمار افزایش پیدا می‌كند. پژوهشگری به نام مارازیتی، افراد عاشق را به این طریق آزمایش كرده و به این نتیجه رسیده كه آنها هم درست همین حالت را دارند. یعنی انگار عشق یک حالتی شبیه به وسواس اجباری ایجاد می‌كند كه در آن فرد عاشق دچار افكار و عادت‌های خاصی می‌شود كه نمی‌تواند از دست آنها خلاص شود- مثل تماس گرفتن پی در پی با معشوق و فكر كردن مداوم به او كه عملكرد عادی ذهنش را مختل می‌كند.

هوش عاطفی‌ات را بالا ببر.
با تمام این حرف‌ها، امروز دانشمندان به این نقطه رسیده‌اند كه «اگر عشق و احساسات قابل اتكا نیستند پس چه چیز قابل اتكا است؟» یعنی چه چیزهایی باید وجود داشته باشد تا عشق افراد پایدار بماند. ابتدا نظریه‌ای شكل گرفت كه اگر برخی شباهت‌های اولیه بین افراد وجود داشته باشد صممیت و رفاقت بیشتری بین آنان به وجود می‌آید و می‌تواند ازدواج موفق را تضمین كند. اما تجربه نشان داد كه این اتفاق هم نمی‌افتد. آقای اشتنبرگ كه مثلث عشق را ارائه كرده بود به این نتیجه رسید كه خیلی از طلاق‌ها، بر خلاف انتظار، در مواردی اتفاق می‌افتد كه انتخاب اولیه اشتباه نبوده است. یعنی افراد در ابتدای ازدواج، شباهت‌هایی به هم داشته‌اند اما پس از ازدواج تغییر كرده‌اند. پس خیلی وقت‌ها مشكل اینجاست که آدم‌ها تغییر می‌كنند؛ اما با هم نه: در دو مسیر یا با سرعت‌های متفاوتی تغییر می‌كنند. پس حالا این سوال به وجود می‌آید که «اگر شباهت اولیه هم ضامن صمیمیت نیست پس چه چیز می‌تواند صمیمیت و رفاقت درازمدت بین زوج‌ها را تضمین كند؟»

پژوهشهای زیادی نشان داده‌اند كه «هوش عاطفی» یكی از مهمترین عوامل موفقیت ازدواج است. هوش عاطفی نوعی از هوش است كه به ما كمك می‌كند به احساساتمان آگاه باشیم، بتوانیم عواطفمان را خوب بیان كنیم، آنها را خوب كنترل و هدایت كنیم، ظرفیت های خودمان را بشناسیم و در مجموع یك حس مثبت كلی نسبت به خودمان داشته باشیم. از طرف دیگر بتوانیم عواطف فرد مقابلمان را درك كنیم و نسبت به آن واكنش اجتماعی یا بین فردی مناسب داشته باشیم.

هوش عاطفی به ما كمك می كند كه وقتی دچار تعارض در احساساتمان می‌شویم فرو نریزیم و بتوانیم به عنوان مساله‌ای معمولی حلش كنیم. این نوع هوش، یک چیز ذاتی نیست و در شرایط محیطی شكل می‌گیرد و در میان تمام عوامل موثر در موفقیت در ازدواج، كلیدی‌ترین نقش را دارد؛ اگر دو طرف دارای هوش عاطفی بالایی باشند می‌توانند بفهمند كه چطور همراه و همگام با تغییر احساسات و عواطف یكدیگر تغییر كنند تا به زندگی‌شان به رشد و صمیمیت بیشتری منجر‌شود.

شما چقدر عاشقید؟
پرسشنامه‌ای که در دانشگاه نورث ایسترن بوستون تهیه شده، چندان به جزییات عشق‌کاری ندارد و به طور کلی، می‌خواهد ببیند اصلا شما عاشق هستید یا نه؛ و اگر عاشق هستید، چه‌قدر عاشقید؟ اگر برای خودتان هم دانستن جواب این سوال‌ها جالب است، دست به کار شوید و پرسشنامه را پر کنید.

طرز تکمیل پرسشنامه
عبارات صفحه50 را بخوانید، معشوقتان را تصور کنید و به جای کلمه‌ی «او» نام معشوقتان را بگذارید. حالا جلو هر عبارت، این‌طوری شماره بگذارید:
اگر با هر عبارت کاملا موافق بودید، عدد 7
اگر نسبتا موافق بودید، عدد 6
اگر کمی موافق بودید، عدد 5
اگر زیاد مطمئن نبودید، عدد 4
اگر با آن کمی مخالف بودید، عدد 3
اگر نسبتا مخالف بودید، عدد 2
و اگر کاملا مخالف بودید، عدد 1 را جلو عبارت بنویسید.

حالا شروع کنید:
1. همیشه برای رسیدن به او خیلی عجله دارم.
2. او را خیلی جذاب می‌دانم.
3. او نسبت به بیشتر مردم، عیب‌های کمتری دارد.
4. برای او هر کاری که لازم باشد، انجام می‌دهم.
5. به نظر من او خیلی دلنشین است.
6. دوست دارم احساساتم را با او در میان بگذارم.
7. وقتی کاری را با هم انجام می‌دهیم، آن کار برایم خیلی خوشایند می‌شود.
8. دوست دارم که او حتما مال من باشد.
9. اگر اتفاقی برای او بیفتد، خیلی ناراحت می‌شوم.
10. خیلی وقت‌ها به او فکر می‌کنم.
11. این برایم خیلی مهم است که او به من علاقه داشته باشد.
12. وقتی با او هستم، کاملا خوشحالم.
13. برایم خیلی دشوار است که برای مدتی طولانی از او دور باشم.
14. واقعا خیلی به او علاقه دارم.

تفسیر آزمون
حالا عددهایی را که جلو هر عبارت گذاشته‌اید، با هم جمع بزنید. شمایی که بالای 89 نمره آورده‌اید، وضع‌تان خراب است: بدجوری عاشق شده‌اید و اگر صادقانه به سوالات پاسخ داده‌اید، در عشقتان هیچ شکی نمی‌توان کرد!

اگر نمره‌تان حول و حوش 78 تا 88 می‌چرخد، شما هم به احتمال خیلی زیاد، عاشق هستید و چیزی نمانده است که به بالای قله‌ی عشق برسید. اما اگر نمره‌تان بین 68 تا 77 باشد، احتمال کمتری وجود دارد که عاشق باشید. کسانی هم که از 68 پایین‌تر آورده‌اند، بهتر است خودشان را گول نزنند. به احتمال زیاد، چندان عاشق نیستند. کسانی که از 58 پایین‌ترند هم که عمرا عاشق باشند! این گروه بهتر است پیشه‌ی دیگری برای خودشان دست‌وپا کنند و اسم احساسات رقیقشان را نگذارند عشق!
 

زیرنوشت : مقاله بسیار خوبی بود بالاخره عده ای پیدا شدند و حرف دلمان را زدند و به جای مدح و ترانه سرایی ـ عشق را در رده ی امراض روحی  روانی جای دادند

زیرنوشت بعدی : چقدر ادم مریض احوال در میان جوانان دچار محرومیت در ایران وجود دارد....یک دلیلش محرومیت از محبت است....دلیل دیگرش کمبود تجربه به دلایل شرایط فرهنگی حاکم در جامعه است.. اما مقداری از ان اندیشه ای است .کاش از نوجوانی به ما یاد می دادند که عشق جنس مخالف/ چیزی جدای از عشق به کائنات است

زیرنوشت بعدی : زمانی در رده ی مرض دارها بودم ( در سطح اورژانس در جوار غسالخانه بعبارتی رو به موت) اما الان نمره ام زیر ۵۸ هست .توصیه می کنم کتابهایی از نویسندگانی نظیر اریک فروم و شعرا و ترانه سرایانی که به این بیماری دامن میزنند را نخوانید یا لااقل زمان خواندنشان حساب عشق به جنس مخالف را با عشق به جمع انسانی جدا کنید تا کتاب را به جای تقدیر مورد نقد قرار بدهید.. حداقل در زمینه عشق می توانید به کتابهایی بارابارا دی انجلس رجوع کنید(واقعبین تر است) 

 آخر نوشت :من شعر را دوست دارم و هنوز هم میخوانم و هنوز هم لذت میبرم . ولی اگر واقعبین باشیم شعر تحریک کننده ی احساسات است که تنها موزونی و آهنگ کلماتش فرد را به بیرون  باغ هوشیاری پرتاب می کند و در خواب آلودگی قرار میدهد یعنی قدرت فکر و اندیشیدن منطقی را از ادم ها سلب می کند ..میشود با شعر زشت ترین جنایات را با زیباترین و موزون ترین کلمات نوشت و مورد تایید  و به به و چه چه دیگران قرار داد..از شعر می توان بعنوان ابزار برای رسیدن به مقاصدمان استفاده کنیم اما این ابزار گاهی خطرناک است  به این خاطر نثر ساده را بر شعر ترجیح میدهم زیرا شعر منافق است . ظاهری دلفریب و زیبا دارد و  و در درون کفه ی احساسات مارا انقدر سنگین می کند که عقل تهی میشود..اما بار احساسی در نثر کمتر از شعر است راسی بد نیست بعد از خواندن یک شعر عاشقانه ی جانسوز جانگذاز دلنواز دلنشین نمره ی عشق  یعنی وخامت بیماریتان را اندازه بگیرید

زیرترنوشت از آخر نوشت : حالا که عشق بیماری تشخیص داده شد بهتراست روانشناسان دستبکار شوند و در تقسیمات خود بر اساس وخیم بودن وضع بیمار آن را به /  عشق حاد و عشق مزمن تقسیم بندی کنند شاید جبران نگارش و چاپ و تکثیر و توزیع این همه کتاب در مدح و تشویق عشق را کند .البته بد نیست همانطور که کتاب های تقویت هوش فراوانند کتابهای تقویت هوش عاطفی هم تدوین شوند  

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/06/19ساعت 13:10  توسط سعاد  | 

 

فکرش رو نمی کردم استاد قبول کنه که از من زودتر از بقیه امتحان بگیره

بهش گفتم استاد ! اگه حنابندان خواهر شما دقیقا همون روزی باشه که شما امتحان فاینال حقوق کودک داشته باشید و فاصله محل امتحان تا محل جشن ۱۳ ساعت باشه و تنها وسیله باقیمانده یعنی اتوبوس ساعت ۵ بعد از ظهر به سمت شهر مذکور حرکت کنه شما امتحان رو ترجیح میدهید یا حنابندان را ؟

استاد کمی خندید و گفت  اهان حنابندان خواهرته و نمی تونی ! و عمیقا در فکر فرو رفت..

گفتم من دچار تعارض گرایش گرایش شدم هم امتحان رو میخوام و هم حنابندان تنها خواهرم را..به نظر شما چکار کنم ! ؟

استاد شروع به جویدن لبش کرد اماهنوز ساکت بود

گفتم میشه به جای ۳۱  ام از من ۲۵ ام  امتحان بگیرد.. این روز برنامه ی امتحانی ندارم..توقع بی جایی هست نه ؟...

استاد هنوز فکر میکرد

من- هیچ استادی از لو رفتن سئوالها خوشش نمیاد..از طرفی هیچ استادی برای من به تنهایی وقت نمی گذاره که دوباره کلی سئوال تست و تشریح طراحی کنه و من اینو حق استاد می دونم..ولی استاد چه کنم ؟

ناگهان استاد گفت ...همین حالا..همین حالا...موافقی که به خونه نروی و بشینی بخونی و امتحان بدهی و قول باید بدهی که سئوالات رو لو ندهی

پیشنهاد جالبی بود هیچ فکر نمی کردم چنین پیشنهادی بده..با کمی مکث و یه کوچولو فکر گفتم عالیه ..ولی چند ساعت فرجه دارم..گفت بشین بخون...نمره میان ترمت رو که گرفتی..از عهده اش برمیای

منم گفتم چشم..اماده میشم..پیشنهاد بکری هست حداقل خاطره ی جالبیه .حتی اگه نمره نیارم تجربه است ..درکل ریسکه

شمارش معکوس شروع شد..چندتا از بچه ها که دلشون به حال من سوخته بود شروع کردند به نصحیت کردن

نفراول- از من به تو نصیحت حتما می افتی..امتحان سخته قبول نکن

نفردوم ـ میدونم اهل ریسکی ولی ریسک خطرناکه . عاقلانه نیست.. من عمرا چنین پیشنهادی رو  بپذیرفتم...خودت رو ملامت خواهی کرد..پشیمان خواهی شد

نفرسوم ـ عمرا بتوانی جزوه رو تموم کنی جزوه میان ترمش رو که دیدی وای به حال پایان ترمش..عاقل باش

نفرچهارم ـ دختر مگه دیوانه شدی ..تاکید کن ۲۵ ام

نفرپنجم ـ سعاد به حرف اینا گوش نده امتحانت رو بده بعدش من زنگ میزنم همه سئوال ها رو بهم بگو..باشه عزیزم..حتما بهم بگو

نفرششم -سئوالهااااا..بخاطر سئوالها شیرش می کنی بدجنس..اگه این درس رو بیفته دوباره باید این دوره رو بگذرونه..عجب آدمی هستی تو

نفر هفتم - حتما استاد درک می کنه ازت سخت نمی گیره نترس امتحان بده .موفق میشی

خودم - هرچه بادا باد من که سرکلاس کاملا گوشم به درس بود..نمره قبولی بسه 

نمی دونم چرا خوشم اومده بود امتحان بدهم...بعد از یک ساعت استاد برگه امتحانی رو روبروم گذاشت و گفت دیگه اینقدر خودت رو نکش از اخرش سئوال ندادم..همون بوده که سرکلاس گفتم.......

- چقدر سئوالات اسان بودند..نمره ۵/۱۹

چه تصمیم و امتحان و نتیجه شیرینی بود...

یادم به شعاری افتاد که سر کلاس قبل از ورود استاد بلند میگفتم " مرگ بر امتحان "..گویا استاد صدای منو شنیده بود حالا دیگه حلاوت امتحان رو هم چشیدم

حالا مجبورم به خاطر قولی که به استاد دادم موبایلم رو خاموش کنم تا از هجوم تلفن  همکلاسی ها در امان باشم..قرار شد سئوالات لو نره.

 

حالا معرفت دوستانه یا تعهد اخلاقی  ؟

فعلا معتقد به گزینه دوم هستم

............

 

بی ربط نوشت  :کاش زندگی دنده عقب داشت تا نفرت زاده نمیشد

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/06/18ساعت 0:37  توسط سعاد  | 

 

 

درست کردن پازل سرگرمی بدی نیست

لحظاتی بچه شدن عالمی دارد

بیچاره آنهایی که لذتی در بچه شدن نمی یابند

بیچاره !

چاره البته هست................... اما نیست

به گرفتن ده نمره کارعملی میشود خرسند بود ؟

امتحانام شروع شده و باید همه چی رو تحویل بدهم 

 

زیرنوشت : من از خداحافظی با تو میترسم زیرا که دوستت دارم..

 تویی بهونه واسه موندن

+ نوشته شده در  جمعه 1388/06/13ساعت 19:25  توسط سعاد  | 

 

نوید عزیزم خاطرت همیشه در یاد من است

آسوده بخواب مهربانم که از درد و رنج زمین نجات یافتی

کاش می توانستم از تو صبر را استقامت را مهربانی را عشق را

مجاهدت  و امید را، تلاش را ،بی ارزش انگاشتن جسم را بیاموزم

    

نوید مجاهد دوست مهربان و صبورم اینک در بین ما نیست.. نوزده روز است که نوید مجاهد این دنیای نامعلوم و عجیب و غریب را ترک کرده است و عجیب اینکه الان خبر کوچ او را شنیدم...بعد از نوزده روز تماس تلفنی با خانواده اش در یزد  بالاخره موفق به برقراری ارتباط شدم. هرچند مرگ نوید ناگهانی نبود اما شنیدن این خبر تاسف و تاثر بی دریغی بر قلب من نهاد حتی قدرت تکلم خود را برای دقایقی از دست داده بودم و فقط گوشی به دست می گریستم .قدرت تسلیت گفتن به خانواده داغدارش از من ربوده شده بود. او مدتها بود که بیماری کرموزومی (دوشن)  که نوع نادری از بیماریست را با خود حمل میکرد ماهیچه ها و اعضای بدنش را از کار انداخته بود و او را معلول ساخته بود حدس زدن روزی که ماهیچه ی قلبش از کار بیفتد کار سختی نبود .اما هرگز نمی خواستم باور کنم همین روزها و همین روزها قلب پر از احساس و مهربان او بعنوان اخرین عضو بدنش نای زنده بودن را نداشته باشد او بواقع و حقیقتا مجاهدی بود که برای زندگی با درد و رنجش مبارزه میکرد و هرگز امید خود را از دست نمیدادو عجیب اینکه نمی نالید . همیشه مراقب بود خاطر دوست را نرنجاند. قلبش برای هر صاحب قلبی میشکست.هرگز او را عصبانی و بی حوصله ندیدم .او مودب ترین بود .انگار همین دیروز بود که پای مسنجر  به من میگفت : به کوچولوهایت بر سر کلاس درس  روستایی دموکراسی یاد بده شاید 20 یا 30 سال دیگر همه در دورافتاده ترین مناطق حتی روستاها آن را بفهمند.

باشه نویدجان برای سالها بعد تلاش خواهم کرد

مثل نوید بودن و مثل او زندگی کردن کار سخت و دشواریست گویا از جهان دیگری امده بود.اکثر ما وقتی دردی برما عارض میشود حتی خو و خلقمان تغییر می کند به زمین و زمان فحش میدهیم و دیگران را با عصبانیت از خود می رنجانیم ...وقتی از او میپرسیدم حالت چطور است ؟ با لبخند میگفت درد رو تحمل می کنم..وقتی به او فکر می کردم به رحیم بودن و مهربان بودن خداوند شک می کردم..چگونه خدا بی تفاوت از کنار این فرشته باعاطفه و دوست داشتنی میگذشت ؟ من رحم را برای کسی می خواستم که سرودی از عشق بود

نویدمجاهد عزیر با راه اندازی وب سایت http://special.ir که مخصوص معلولین بود میخواست به مردم بگوید خواستن ها توانستن هستند و معلول کسی است که در راه رسیدن به خواسته هایش مبارزه  و تلاش نکند . او با راه اندازی این وب سایت معلولین جسمی را به گرد هم  اورد تا با ایجاد فضای همدردی  و درک متقابل،نشاط را به انها هدیه دهد و دیگران را با مشکلاتشان اشنا کند..او به همه نشان داد که می تواند کارهایی را بکند که ما به ظاهر  غیرمعلولین از عهده انها برنمی اییم. او امید را به معلولین تزریق می کرد همیشه او را مهندس و یا مغز صدا می کردم و او همیشه لبخند میزد بارها مشکلات جدی برای سیستمم بوجود امده بود که با راهنمایی های او مشکل را برطرف می کردم همیشه مشکلات دیگران را بی منت حل میکرد سایتی به نام مژده را با هدف آموزش واطلاع رسانی به دیگران راه اندازی کرده بود بله مژده و آن مژده این است رسید مژده که ایام غم نخواهد ماندچنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند( بله چنان نماند)....بسیاری مسائل نرم افزاری و طراحی را  که حتی به گوشم نخورده بود ماهرانه با انها کار می کرد و سایت های مختلف می افرید. مهارتش در ASP  و .NET دیگران را محتاج خود ساخته بود کسانی که در کار طراحی با او کار کردند بهتر میدانند..چند روز قبل از فوت نوید دوست داشتنی، در حال اماده سازی چند سایت بود درحالی که درد داشت به او گفتم کار رو ولش کن کمی استراحت کن گفت : نه -قول دادم .آخه نباید بدقولی کرد.دوست ندارم بدقول باشم

او بهتر از همه می دانست که چگونه زندگی کند آنگونه زیستنی زیست که عاقبت مثال

چنان بزی که بعد از مردن -انگشت گزیدنی به یاران ماند شد

  

                                                              

                                    تو پرنده را دوست داری و من تورا

                     

پی نوشت : عمرش کوتاه بود و پر ز درد  او متولد 27 شهريور  1361 بود روحش آرام و ناتنها باد

 

خوابیدی بدون لالایی و قصه

بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه

 دیگه کابوس زمستون نمی بینی ؛ توی خواب گلهای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرت رو نمی سوزونه . جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی  یا با تردید که بری یا که بمونی

رفتی و آدمکها رو جا گذاشتی. قانون جنگل و زیر پا گذاشتی

اینجا قهرن سینه ها با مهربونی ؛ تو تو جنگل نمی تونستی بمونی

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/06/09ساعت 17:23  توسط سعاد  | 

 

نمی دانم چه میخواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته من

چرا افسرده است این قلب پر سوز

ز جمع اشنایان می گریزم

به کنجی می خزم

ارام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم که با من

به ظاهر همدم و یک رنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرایه بستند

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/06/04ساعت 1:29  توسط سعاد  | 

 

 

آیا مرده ام ؟

 

موسیقی پدیده ایست که لحظاتی مرا از آلزایمر عشق دور می کند

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/06/04ساعت 0:30  توسط سعاد  | 

 

 

چه زمانی می توانید نظر مخالف را تحمل کنید ؟

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1388/06/01ساعت 19:59  توسط سعاد  |