انقلاب سال ۵۷ ماهواره نداشت

آگاهی خشم دیکتاتوران را برمی تابد.هرچه مردم یک سرزمین در ناآگاهی بسرببرند حکومت کردن برانان آسانتر خواهد بود.جلوی نشر کتاب ها را می گیرند ..روزنامه ها را تعطیل می کنند..خبرنگاران را به زندان می اندازند.شبکه های ماهواره ای را قطع می کنند..دیش ها را میشکنند و جلوی درز اخبار را گرفته اند.سایت های اینترنتی را فیلتر می کنند و سرعت آن را بدتر از قبل کرده اند نکند مردم بداند در سرزمینشان چه می گذرد درمیان آنها رعب و وحشت حاکم می کنند مکالمات تلفنی را شنود میکنند پرونده های مخفی برای مردم می سازند.جوانان ما را به خاک و خون می کشند .نخبگان و اندیشمندان ما را به زندان می برند و شکنجه می کنند اعتراف های دروغ می گیرند یا می کشند و یا فراری می دهند.سیستم پیامک ها را از کار می اندازند.سرعت انتقال اخبار را کند می کنند.اما فراموش می کنند که در انقلاب سال ۵۷ نه اینترنت بود و نه ماهواره و نه اس ام اس.

دیشب خواندم که رضا پهلوی برای یاری مردم اعلام آمادگی کرده است!.حقیقتا دیکتاتوران مشتی ابلهند که در توهمات مالیخولیایی خود از خود شیفتگی شدید رنج می برند. گروهی قدرت را موروثی می بینند و گروهی خود را جانشینان خداوند بر زمین نامیده اند.

برای آیندگان خاطرات دیکتاتوری این روزها را خواهیم گفت.پس اندکی صبر سحر نزدیک است